To miejsce nie prowadzi od niewiedzy do wiedzy.
Nie opowiada historii rozwoju ani drogi ku czemuś lepszemu.
Jeśli coś się tu zaczyna, to nie dlatego, że wcześniej czegoś brakowało.
Jeśli coś się kończy, to nie dlatego, że zostało domknięte.
Można na początku czytać wszystko po kolei.
Można zacząć w dowolnym miejscu.
Można wracać do jednego rozdziału wiele razy, a inne ominąć bez straty.
Nie dlatego, że kolejność nie ma znaczenia.
Karty opisują stany, które nie są etapami do zaliczenia.
Są sposobami bycia w świecie, które mogą pojawiać się, znikać i powracać.
Czasem w tej samej kolejności.
Czasem nie.
To, co nazwane jest tu Światem, nie jest końcem drogi.
Jest momentem, w którym życie przestaje być projektem do ukończenia.
A to, co nazwane jest Głupcem, nie jest początkiem niewiedzy.
Jest ruchem, który pojawia się wtedy, gdy nie trzeba już wiedzieć, żeby ruszyć.
Dlatego to miejsce nie zaczyna się od obietnicy, ani nie kończy się podsumowaniem.
Jeśli coś ma się wydarzyć, wydarzy się w czytaniu,
w tym, co rozpoznasz jako swoje,
i w tym, co spokojnie zostawisz.
Nie musisz rozumieć wszystkiego.
Nie musisz się z niczym zgadzać.
Nie musisz szukać sensu.
Wystarczy być uważnym na to, co reaguje.
Reszta już jest w drodze.